Roel Vonk

EEN BEETJE OVER MIJ

 Het leven is een reis. en je weet nooit van tevoren waar je uitkomt. Inmiddels kan ik hiervan genieten, maar het is me vaak een last geweest. Waar ik in mijn jeugd bijvoorbeeld dacht dat ik technisch was en toch niet kon leren, bleek dat later heel anders te liggen.

 Mijn verwachtingen van het leven waren niet hooggespannen. Serieuze studie zou toch niet lukken, dus dan maar een praktisch en onafhankelijk beroep: ik werd vrachtwagenchauffeur!
 Als chauffeur moet je je maar zien te redden. Daar zat ik dan, met nagenoeg geen technisch inzicht op een grote truck richting buitenland. Niet wetende welke belangrijke lessen ik hier allemaal zou leren over wie ik wel en niet was.

Als chauffeur ging ik mee met een theatergroep naar Roemenië, het hele vervoer kon me niet zoveel schelen, ook het stuk was niet bijster interessant, maar die jongeren... Ik vond het mateloos interessant om gesprekken met ze te voeren.
 
Ik ontdekte door deze ervaring dat ik niet bleek te zijn wie ik dacht dat ik was.
Maar wie was ik wel?


Tijdens mijn studie heb ik me vaak dom gevoeld omdat veel mensen betere theorieën hadden. Ik durfde niet te vertrouwen op mijn eigen inzicht. Inzicht dat ik op de weg in de vrachtauto had opgedaan. Namelijk als je een probleem tegenkomt moet je er niet bij gaan staan huilen of je laten imponeren, maar het zelf oplossen...
 
Mijn inzicht was echter niet compleet. Ik had dingen opgepikt in mijn jeugd (als het erop aankomt sta je er alleen voor), en op de vrachtwagen werd dat alleen maar versterkt. Geen idee dat je om hulp kon vragen, en geen idee dat mensen hulp wilden bieden zonder iets terug te willen.
Ongemerkt remde dit soort dingen mijn groei en heb ik in de praktijk van mijn werk bij 'De schuilplaats' andere dingen bijgeleerd.
Mijn overtuiging vroeger was: dit is het, het wordt nooit meer dan dit. Dat bleek een leugen..
 
Als ik een ding geleerd heb van mijn reis tot nu toe dan is het wel: er zit altijd meer in dan je denkt.

Welkom in ‘de praktijk'